Η Διαταραχή Γενικευμένου Άγχους κατατάσσεται σήμερα στην ομάδα των διαταραχών άγχους. Το άγχος των ανθρώπων που πάσχουν από διαταραχή γενικευμένου άγχους (generalized anxiety disorder) περιγράφεται διάχυτο και διαρκές. Συνήθως υποφέρουν από διάφορες σωματικές ενοχλήσεις, βασανίζονται από δυσάρεστες και απρόσκλητες σκέψεις ή φόβους, δυσκολεύονται να χαλαρώσουν, να ξεκουραστούν, να κοιμηθούν συνεχόμενα και επαρκώς, να μείνουν μόνοι ή να συγκεντρωθούν σε κάτι. Οι άνθρωποι που πάσχουν από γενικευμένο άγχος νιώθουν διαρκώς σωματικά και ψυχικά εξουθενωμένοι. Συνήθως το αίσθημα του άγχους δεν προκαλείται από συγκεκριμένο αντικείμενο, κατάσταση ή δραστηριότητα αλλά είναι γενικευμένο και μπορεί να συνδέεται με συνηθισμένες πλευρές της καθημερινότητας. Για τους πάσχοντες ερεθίσματα που στους περισσότερους θα προκαλούσαν ήπιο άγχος τείνουν να είναι σημαντικά πιο αγχογόνα. Το γενικευμένο άγχος διαφοροποιείται από το μη παθολογικό άγχος ως προς την ένταση της ανησυχίας και το πόσο αυτή εμποδίζει τις καθημερινές δραστηριότητες, τη διάρκειά της και το αν είναι παράλογη και ανεξέλεγκτη. Αν και συνήθως τα σωματικά συμπτώματα που συνοδεύουν το γενικευμένο άγχος είναι μικρότερης έντασης από αυτά της διαταραχής πανικού, μαζί με το μόνιμο άγχος και την ανησυχία προκαλούν σημαντικό επίπεδο δυσφορίας και έκπτωση της λειτουργικότητας και της ποιότητας ζωής.
Τα κριτήρια που πρέπει να πληρούνται (κατά την 5η έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού εγχειριδίου των Ψυχικών διαταραχών της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρίας, 2013) ώστε να διαγνωσθεί κάποιος με Διαταραχή Γενικευμένου Άγχους είναι:
Α. Να βιώνει υπερβολικό άγχος και ανησυχία (φοβισμένη προσδοκία) για τις περισσότερες ημέρες μιας περιόδου τουλάχιστον 6 μηνών, για σειρά γεγονότων ή δραστηριοτήτων (όπως η εργασία και η σχολική επίδοση)
Β. Το άτομο να αισθάνεται ότι είναι δύσκολο να ελέγξει την ανησυχία.
Γ. Το άγχος του και η ανησυχία να συνδέονται με τρία (ή περισσότερα) από τα ακόλουθα έξι συμπτώματα (με τουλάχιστον ορισμένα συμπτώματα να είναι παρόντα για τις περισσότερες ημέρες κατά τη διάρκεια των τελευταίων 6 μηνών): 1. Νευρικότητα, αγωνία ή υπερένταση, 2. Να αισθάνεται ασυνήθιστα ταραγμένος/η, 3. Να υπάρχει δυσκολία συγκέντρωσης ή αίσθημα ότι το μυαλό αδειάζει, 4. Να είναι ευερέθιστος/η, 5. Να βιώνει σφίξιμο των μυών (μυϊκή τάση), 6. Να υπάρχει διαταραχή στον ύπνο (δυσκολία επέλευσης ή διατήρησης του ύπνου, ή ανήσυχος, μη ικανοποιητικός ύπνος).
Δ. Το άγχος, η ανησυχία ή τα σωματικά συμπτώματα να προκαλούν κλινικά σημαντική ενόχληση ή έκπτωση των κοινωνικών, επαγγελματικών ή άλλων περιοχών της λειτουργικότητας
Ε. Η διαταραχή να μην οφείλεται σε άμεσες φυσιολογικές δράσης ουσίας ή σε άλλη σωματική κατάσταση
ΣΤ. Η διαταραχή να μην εξηγείται καλύτερα με άλλη ψυχική διαταραχή